Skala urbanistyczna

Pojęcie Widzenia przede wszystkim odnosi się do aktywności związanej z percepcją wzrokową. Dotyczy zarówno samego procesu fizycznego zachodzącego w organizmie człowieka jak i procesu „rozumienia” obserwowanego obiektu.

 

Dla nas bardziej interesujące wydaje się być rozpatrywanie widzenia jako postrzegania i percepcji. Podejmując ten temat, pragniemy rozwinąć zagadnienie widzenia w kontekście postrzegania miasta. Kevin Lynch
w swojej książce zwraca uwagę na odbiór miasta w mentalnej przestrzeni jego mieszkańca. Rozszerza definicję widzenia o takie zagadnienia jak: czytelność, klarowność, obrazowość, odniesienie, kładąc tym samym nacisk, na rolę architekta w budowaniu i formowaniu obrazu.

„Krajobraz urbanistyczny pełni wiele ról, między innymi jest czymś do oglądania, zapamiętywania
i  smakowania. Nadawanie miastu formy wizualnej jest szczególnym i względnie nowym zagadnieniem projektowym.”

Renesans, określany często jako „odrodzenie sztuki i nauk”, był czasem odkrycia perspektywy. To przełomowe odkrycie miało silną podbudowę
w ideologii humanizmu, która oparta jest na rzymskim Humanitas oraz renesansowych odkryciach w dziedzinie filozofii greckiej. To z niej pochodzi także teoria relatywizmu poznawczego Protagorasa, który najtrwalej zapisał się w naszej tradycji słynnym zdaniem: “Człowiek jest miarą wszechrzeczy.” Głosił on, iż nasz ogląd rzeczywistości zależy
od tego, kim jesteśmy. Takie postrzeganie świata otworzyło wiele nowych możliwości, także w kontekście projektowania. Urbanistyka również uległa tej tendencji, stąd miasta były projektowane z punktu widzenia pojedynczego, statecznego widza.

„Ze specjalnego punktu widzenia swojej epoki, miasto renesansowe o kształcie gwiazdy było doskonale logiczną koncepcją ponieważ perspektywa opierała się na ściśle ograniczonym dystansie i wymagała wymiernego punktu aby zatrzymać wzrok.”

Sforzinda, miasto promieniste

OSSA Łódź 2018 Widzenie
OSSA Łódź 2018 Widzenie

Pojęcie Widzenia przede wszystkim odnosi się do aktywności związanej z percepcją wzrokową. Dotyczy zarówno samego procesu fizycznego zachodzącego w organizmie człowieka jak i procesu „rozumienia” obserwowanego obiektu.

 

Dla nas bardziej interesujące wydaje się być rozpatrywanie widzenia jako postrzegania i percepcji. Podejmując ten temat, pragniemy rozwinąć zagadnienie widzenia w kontekście postrzegania miasta. Kevin Lynch
w swojej książce zwraca uwagę na odbiór miasta w mentalnej przestrzeni jego mieszkańca. Rozszerza definicję widzenia o takie zagadnienia jak: czytelność, klarowność, obrazowość, odniesienie, kładąc tym samym nacisk, na rolę architekta w budowaniu i formowaniu obrazu.

„Krajobraz urbanistyczny pełni wiele ról, między innymi jest czymś do oglądania, zapamiętywania
i  smakowania. Nadawanie miastu formy wizualnej jest szczególnym
i względnie nowym zagadnieniem projektowym.”

Renesans, określany często jako „odrodzenie sztuki i nauk”, był czasem odkrycia perspektywy. To przełomowe odkrycie miało silną podbudowę w ideologii humanizmu, która oparta jest na rzymskim Humanitas oraz renesansowych odkryciach w dziedzinie filozofii greckiej. To z niej pochodzi także teoria relatywizmu poznawczego Protagorasa, który najtrwalej zapisał się w naszej tradycji słynnym zdaniem: “Człowiek jest miarą wszechrzeczy.” Głosił on, iż nasz ogląd rzeczywistości zależy od tego, kim jesteśmy. Takie postrzeganie świata otworzyło wiele nowych możliwości, także w kontekście projektowania. Urbanistyka również uległa tej tendencji, stąd miasta były projektowane z punktu widzenia pojedynczego, statecznego widza.

„Ze specjalnego punktu widzenia swojej epoki, miasto renesansowe o kształcie gwiazdy było doskonale logiczną koncepcją ponieważ perspektywa opierała się na ściśle ograniczonym dystansie i wymagała wymiernego punktu aby zatrzymać wzrok.”

OSSA Łódź 2018 Widzenie